Winiarstwo i popularne marki win pochodzących z Gruzji

Niezmiernie istotnym elementem gruzińskiej kuchni są słynne czerwone i białe wina. Główne regiony produkcji win to położona we wschodniej części kraju Kachetia, na zachodzie – Imeretia i Racza-Leczchumi, oraz na zachód od Tibilisi – obszary zwane Kartlią.

Należy wiedzieć, że większość win gruzińskich wytwarzana jest w Kachetii, gdzie w każdej miejscowości uprawiany jest odrębny szczep winogron o nazwie adekwatnej do lokalizacji winnic. Istnieje wino Guradżaani, Cinandali, Telawi itd. W prawie każdym domu w tym regionie produkowany jest trunek, tylko i wyłącznie z winogron, z zawartością alkoholu 10-12%. Roczny zapas wina na jedno gospodarstwo domowe to około 1000 litrów, co nie dziwi, jeżeli chociaż raz uczestniczyło się w gruzińskim domowym przyjęciu. Trzeba też wiedzieć, że wino na potrzeby domowe fermentuje często w tradycyjnych kadziach zwanych „kwewri”. Są to duże, gliniane amfory umieszczone w ziemi, używane na terenie Gruzji do produkcji wina od setek lat. Ich pozostałości spotkać można na terenie większości historycznych obiektów (zarówno świeckich, jak i sakralnych) znajdujących się na obszarach „winem płynących” (na przykład w Gremi, to jest dawnej stolicy królestwa Kachetii, czy na zboczach doliny Alazani słynącej z doskonałych warunków do uprawy winorośli). Fermentacja taka pozbawiona jest jakiejkolwiek kontroli.

W Gruzji rośnie ponad 500 rdzennych gatunków winorośli (niestety tylko część jest używana do produkcji wina), a także wiele odmian międzynarodowych. Najważniejszy szczep czerwony to saperavi – dający nasycone, korzenne, muskularne wina z dużą zawartością tanin (z winogron saperavi powstają znane wina Kindzmarauli). Natomiast wśród odmian białych wyróżnia się rkaciteli, którą można przyrównać do sauvignon blanc oraz colikauri. Z kolei czerwone szczepy alexandreuli i mundżuretuli dobrze nadają się do produkcji naturalnie słodkich win.

Oto popularne marki win gruzińskich:

1). Tibaani – białe wytrawne, wytwarzane od 1948 roku; barwa ciemnobursztynowa, bukiet owocowy o rodzynkowych tonach, pełny, harmonijny i aksamitny smak; produkowane według dawnej kachetyńskiej technologii w kwewrach, poddawane leżakowaniu w dębowych beczkach przez okres jednego roku.

2). Ereti – białe wytrawne, delikatne, wytwarzane od 1977 roku; bukiet o owocowych tonach, świeży i harmonijny smak.

3). Saperavi – czerwone wytrawne, wytwarzane od 1886 roku; barwa ciemnorubinowa, bukiet harmonijny z odrobiną goryczy.

4). Napareuli – białe wytrawne, wytwarzane od 1893 roku; barwa jasnosłomkowa, delikatny bukiet południowych owoców, harmonijny smak; poddawane leżakowaniu w dębowych beczkach przez trzy-cztery lata.

5). Napareuli – czerwone wytrawne; barwa ciemnego granatu, smak łagodny.

6). Mukuzani – czerwone wytrawne, wytwarzane od 1888 roku; barwa ciemnorubinowa, bukiet delikatny, gatunkowy aromat; podawane leżakowaniu w dębowych beczkach nie krócej niż trzy lata.

7). Dolina Alazani – czerwone półsłodkie, wytwarzane od 1888 roku; barwa ciemnorubinowa, bukiet przyjemny, świeży i aksamitny, harmonijny smak; podawane leżakowaniu w dębowych beczkach co najmniej trzy lata.

8). Dolina Alazani – białe półsłodkie; barwa słomkowa, łagodny, świeży i harmonijny smak.

9). Achaszeni – czerwone półsłodkie, wytwarzane od 1958 roku; kolor ciemnego granatu, bukiet harmonijny o aksamitnych czekoladowych tonach.

10). Kindzmarauli – czerwone półsłodkie, wytwarzane od 1942 roku; kolor ciemnoczerwony, wyraźny gatunkowy aromat oraz harmonijny, aksamitny smak.

11). Chwanczkara – czerwone półsłodkie, wytwarzane od 1907 roku; kolor ciemnorubinowy, bukiet mocny, dojrzały, harmonijny smak z aksamitnymi malinowymi tonami; co ciekawe było to ulubione wino Józefa Stalina.

12). Cinandali – białe wytrawne, wytwarzane od 1886 roku; kolor jasnosłomkowy, bukiet owocowy o łagodnym i delikatnym smaku; poddawane leżakowaniu w dębowych beczkach przez trzy-cztery lata.