Domowa pizza


Dziś Międzynarodowy Dzień Pizzy, czyli najlepsza okazja, by zakosztować doskonałego dania, jakim na pewno jest pizza. Zapewne każdy ma swój ulubiony typ pizzy i ulubioną pizzerię, jednak Święto Pizzy powinno być doskonałą okazją do tego, by spróbować przygotować tę doskonałą i dość prostą potrawę u siebie w domu.

Danny Hooks photoxpress.com Danny Hooks photoxpress.com

Kęs historii

Mimo iż pizza obecnie kojarzy się wyłącznie z Italią, jej historia, zgłębiana latami przez poważne instytuty badawcze na całym świecie, każe przypuszczać, że to nie Włosi, a Egipcjanie lub Grecy są pomysłodawcami idei podawania aromatycznego ciasta z dodatkami.
W starożytnej kuchni egipskiej z łatwością odnaleźć można ciasto, które wypada uznać za pierwowzór współczesnej pizzy. W Egipcie popularny był rodzaj okrągłego i cienkiego chleba, do którego wypieku służyły specjalne piece, gdzie do wysokiej temperatury trafiało wyrabiane kilkanaście minut ciasto. Jednak nie tylko Egipcjanie zajadali się tym specyficznym plackiem, Grecy również zajadali się ciastem chlebowym, posmarowany oliwą, czosnkiem i posypanym ziołami. O ilości dodatkowych składników kładzionych na takie ciasto decydowała oczywiście zamożność danej rodziny, dlatego też były pizze z owocami morza, serem i zieleniną, ale były też takie na które kładło się wyłącznie najpopularniejsze zioła.

We Włoszech pizza początkowo była ulubionym, a właściwie jedynym pokarmem biedaków, których nie stać było na bardziej wysublimowane dania. Walory pizzy doceniono tak naprawdę dopiero w XVII wieku, kiedy na jej wierzch za sprawą wypraw Kolumba, zaczęto kłaść pomidory – jedne w wyróżników kuchni Ameryki Środkowej i kuchni południowoeuropejskich. Od tamtego czasu skład pizzy stawał się coraz bogatszy i wyszukany. Mimo iż potrawa ta nigdy nie zyskała miana ekskluzywnej, jest jedną z najbardziej sycących i najzdrowszych potraw zaliczanych do kuchni typu fast food. Jednak nie dajmy się zmylić, by pizza była naprawdę smaczna, wymaga bardzo starannego doboru składników, a co ważniejsze niezwykle pieczołowicie przygotowanego ciasta, które jest kluczem do sukcesu.

Ciekawa historia pizzy

Prawdopodobnie najpopularniejszym rodzajem pizzy jest uważana dziś za dość skromną Margerita, która swoją sławę zawdzięcza królowej Małgorzacie z dynastii Sabaudzkiej. Królowa Małgorzata postanowiła odwiedzić Rafała Esposito, który w końcu XIX wieku był najbardziej znanym neapolitańskim kucharzem specjalizującym się w wyrobie ciekawego ciasta z dodatkami. Skosztowała serwowanego przez Esposito specjału, który właściwie przeznaczony był „dla ludu” i się zakochała… na tyle zachwyciła ją pizza, że kucharz postanowił przygotować specjalnie dla niej ciasto w kolorach włoskiej flag (zielona bazylia, biała mozarella i czerwone pomidory), na część królowej pizza ta nazwana została „Margherita”. Od tamtego czasu właśnie ten rodzaj pizzy stał się najpopularniejszym wydaniem neapolitańskiego ciasta z pomidorami. Popularność za oceanem pizza zawdzięcza stacjonującym we Włoszech amerykańskim żołnierzom, którym smak chrupkiego ciasta i połączonych z nim pomidorów oraz bazylii na tyle przypadł do gustu, że „przemycili go’ do swojej ojczyzny.

Mniej więcej w początkach XX wieku pizza podbiła cały świat i dziś nie ma już kraju na ziemi, w którym nie znajduje się choćby jedna włoska restauracja specjalizująca się w neapolitańskim przysmaku.
Właściwego przepisu na włoską pizzę strzegą Neapolitańczycy, co nie oznacza, że świat nie wypracował sobie własnych wariacji na temat tej potrawy. Świadczyć o tym może choćby fakt, że tradycyjne włoskie ciasto powinno być cienkie i kruche, podczas gdy w najsłynniejszych na świecie pizzeriach – jak Pizza Hut, ciasto jest tłuste i grube. Mimo to pizza neapolitańska broni się jak może, zyskała nawet w 2009 roku ochronę ze strony Komisji Europejskiej, która zastrzegła wyrób certyfikatem TSG, wciąż powstają nowe receptury ciast i kompozycje składników.

Najlepsza pizza w domu

Jeśli chcemy zakosztować domowej, puszystej pizzy na cieście drożdżowym będą nam potrzebne:

  • kilogram mąki
  • 500 ml ciepłej wody
  • duża paczka suszonych drożdży
  • 10-16 łyżek oliwy z oliwek
  • 3 łyżeczki soli
  • 2 łyżeczki cukru

Zaczynamy od drożdży, które należy rozpuścić w 200 ml wody z cukrem, następnie mieszamy mąkę z trzema łyżeczkami soli i wlewamy do niej rozrobione drożdże i całość odstawiamy na 15-20 minut. Później dodajemy oliwę i ugniatamy ciasto do uzyskania jednolitej masy, jeśli już taką uzyskamy, należy ją rozwałkować i uformować z niej placki, na które układa się ulubione składniki. Zależnie od ilości dodawanej oliwy, powinno się komponować składniki. Jeśli całość ciasta polewamy oliwą, można zrezygnować z tłustych wędlin czy mięs na wierzchu, jeśli rezygnujemy z oliwy pizzę można posypać serem żółtym i dodać inne tłuste składniki. Szczególnie istotne będzie natomiast włożenie pizzy do rozgrzanego już do około 220-240 st. C piekarnika (najlepiej z termoobiegiem), dzięki temu pizza będzie gotowa w 15-20 minut.