Sposób na placki ziemniaczane

Mimo iż ziemniaki wraz z ze zbożami i ryżem stanowią najbogatszą i najczęściej jadaną grupę pokarmów na świecie, nie w każdym zakątku naszego globu wykształciła się sztuka podawania ich w formie placków. Nie przeszkadza to jednak w kultywowaniu i urozmaicaniu tradycji spożywania placków z ziemniaków.

 

Placki bywały podstawowym składnikiem diety niektórych regionów Polski i Ukrainy – zwłaszcza wówczas, kiedy trudno było o inne składniki do potraw niż ziemniaki. Najbardziej znanym przepisem na placki ziemniaczane jest ten ze składnikami w postaci utartych ziemniaków, mąki, cebuli i jajka. Jednak to tylko kanwa, na której przecież z powodzeniem można osadzić bardziej urozmaicone kompozycje na tę swojską i prostą w wykonaniu potrawę.

Swojsko, bo polsko

W Beskidach od dziesięcioleci popularne były placki smażone na blasze, składnikami takich placków są tylko odsączone ziemniaki i sól. Przez lata była to najprostsza i najpopularniejsza potrawa w niektórych zakątkach Beskidów. Ponieważ placki z zasady są daniem jarskim, starano się je wzbogacać w miarę skromnych możliwości. I tak podawano je ze skwarkami (z boczku lub słoniny), ze śmietaną, rzadziej z owocami.

 
Przez lata eksperymentowano z plackami, jednak mimo zmian dodatków, kanwa placków zwykle jest ta sama, choć w istnieją modyfikacje takie jak placki z cukinii, przygotowywane dokładnie w ten sam sposób, co tradycyjne placki.

Wariacje na temat placków

Poza dodatkami, które można wymieniać i delikatnymi zmianami w składzie podstawowej masy, wyróżniamy wiele rodzajów placków, które popularne są w różnych częściach globu.

 
W Szwajcarii popularne są np. placki przygotowywane z ugotowanych i startych na tarce ziemniaków z cebulą. Takie placki, zwane Rösti podawane są zwykle jako dodatek do mięs, choć funkcjonują w szwajcarskiej kuchni także jako danie główne. Nasi wschodni sąsiedzi zajadają się natomiast derunami, czyli plackami ziemniaczanymi z kwaśną śmietaną, potrawa ta pochodzi z Białorusi, ale szczególnie upodobali sobie mieszkańcy Ukrainy. Czeski bramborak to ziemniaczana potrawa przygotowywana w masy takiej, jak w przypadku tradycyjnych placków, tyle że zapiekanych na smalcu w naczyniu żaroodpornym. Placki ziemniaczane w wersji węgierskiej nie mogą pojawić się na stole bez dodatku dobrze doprawionego sosu z mięsem oraz ogórka 

Placki ziemniaczane znane są także w kuchni żydowskiej, słowackiej, niemieckiej, irlandzkiej a nawet amerykańskiej. Nie trzeba jednak sięgać do kuchni zagranicznych, by przygotować placki o unikalnym smaku. Wystarczy dodać kilka składników do masy na tradycyjne placki. Możemy zrobić placki ziołowe dodając do startych ziemniaków kopru, oregano, bazylii, tymianku a nawet kminku, równie dobrze można przygotować wersję mięsną z drobno pociętą i lekko podsmażoną kiełbasą. Ciekawym rozwiązaniem jest też dodanie do startych ziemniaków selera czy dyni.

Wbrew pozorom placki ziemniaczane nie muszą koniecznie być wysokokaloryczne, wystarczy dobrać do nich odpowiednie składniki, piec bez tłuszczu albo tylko z niewielkim jego dodatkiem. Jeśli wyeliminujemy z przepisu mąkę i usmażymy placki na sucho, staną się daniem dietetycznym i podstawą do wielu ciekawych kombinacji.

 
By wzbogacić smak samego ciasta możemy zetrzeć do placków nie tylko cebulę, ale i cukinię, dynię , czy selera. Tym wszystkim, którym tradycyjny smak placków ziemniaczanych się znudził, na pewno zasmakują placki z dodatkiem grysiku i maku