Ocet – przyjaciel czy wróg

Czy ocet można w kuchni zastąpić np. sokiem z cytryny? Czy to możliwe, że mamy po occie zgagę, czy może się bez niego udać galaretka, a może dzięki jego właściwościom można skutecznie przeprowadzić dietę odchudzającą?

Czym jest ocet?

Ocet jest wodnym roztworem kwasu octowego o charakterystycznym ostrym zapachu. Inną nierozerwalnie łączącą się z nim cechą jest kwaśny smak, za który odpowiada fermentacja octowa alkoholu. Ocet działa dwojako, bo przy niewielkich ilościach zaostrza apetyt, zaś przy większych sprzyja trawieniu potraw ciężkostrawnych. W kuchni ocet obecnie pojawia się głównie jako przyprawa zakwaszająca, choć jego historia wiąże się mocno z historią wina oraz sposobami konserwowania żywności.

Skąd znamy właściwości octu?

Wzmianki o occie odnajdujemy już w Starym Testamencie, temu szeroko rozsławionemu w starożytności płynowi przypisywano od zawsze działanie lecznicze. Był „miksturą” rzadką aż do momentu, kiedy rozpoczęto jego masową produkcję, a było to dopiero w XVI wieku. Masowa produkcja octu była swego rodzaju ewolucją, jeśli chodzi o konserwację żywności, właśnie ocet wyparł używaną wcześniej we Francji sól, niedługo później zaczęto doceniać jego walory jako przyprawy.
Dziś też z łatwością można znaleźć zwolenników stosowania octu w kuchni, wiele pań domu przypisuje mu dobroczynne działanie w procesie trawienia, docenia jego wartości smakowe, a część dietetyków uważa go za doskonały element diety odchudzającej. Co do jednego wszyscy jednak są zgodni – zbyt duże ilości octu mogą być szkodliwe.

Jak powstaje ocet?

Ocet powstaje w wyniku utleniania wina, cydru, spirytusu, sfermentowanego soku lub piwa – ważne by płyn jakiego się używa do stworzenia octu zawierał alkohol. Proces utleniania odbywa się często przy udziale bakterii, których zadaniem jest przemiana etanolu w kwas octowy.

Ocet na odchudzanie, starzenie i trądzik

Najwięcej pozytywnych cech przypisuje się octowi jabłkowemu. W medycynie ludowej przez stulecia nie tylko leczono nim wiele chorób, ale i stosowano go w profilaktyce reumatyzmu, zaburzeniach trawienia, anginie, bezsenności, a nawet przeziębieniach i objawach grypy. Kompresy z octu łagodziły u wielu bóle mięśniowe, zapobiegały powstawaniu pęcherzy i działały podobno zbawiennie przy zmianach trądzikowych. Wszystkie pozytywne następstwa wprowadzania octu do diety spowodowane są jego bogactwem, zawiera on bowiem cały wachlarz 20 najważniejszych substancji mineralnych, mikroelementy i aminokwasy. Jego tajemnica tkwi też w wysokiej zawartości potasu. A potas z kolei pomaga walczyć z obrzękami, zapobiega także drganiu powiek oraz mięśni.